Home    Over ons    Openhartigheid    Blog    Nieuws    NIVO    Contact

Visie    Toepassingen    Dienstverlening    Praktijkervaringen

De diepte in    De kracht van behoeften    Individuele ontwikkeling    De praktijk    Individu en collectiviteit

De kracht van behoeften als drijfveren van gedrag

 

Hoe kunnen we "de diepte in" langs een weg die voor iedereen begaanbaar is?

Basisbehoeften zijn diepste menselijke verlangens zoals "een bijdrage leveren", "erbij horen", "groeien", "veiligheid", "ertoe doen". Menselijk handelen komt voort uit de verwachting, dat het voorziet in onze basisbehoeften. Als we die behoeften kennen kan energiek aan de vervulling gewerkt worden tot voordeel van mens en organisatie. Want de verwachting dat behoeften vervuld worden geeft energie en maakt creatief. Inzet en betrokkenheid zijn dan verzekerd, omdat het gedrag zin heeft.

Basisbehoeften zijn dus drijfveren van menselijk gedrag. Ze zijn universeel, al verschillen ze voor verschillende mensen in intensiteit naar gelang omstandigheden, persoonlijkheid, verleden. Maar ze bieden iedereen een begaanbare weg "de diepte in".

Als door iedereen herkende en erkende basisbehoeften drijfveren van ieders gedrag zijn, waarom zijn ze dan bij veranderingsprocessen niet belangrijke thema's? Kunnen zij voor verbinding zorgen tussen de verschillende aspecten van verandering? Het antwoord is JA! Kennen van en vrij spreken over onze basisbehoeften, openhartigheid, zijn daarom onmisbare vaardigheden.

De Amerikaanse psycholoog Marshall Rosenberg heeft ons met zijn model voor Non-violent Communication sterk geÔnspireerd. Het communicatiemodel is verder uitgewerkt en laat nu het ontstaan van gedrag zien als een beweging de diepte in.

Een gebeurtenis wordt via een onbewuste zintuiglijke prikkel waargenomen  en verschijnt aldus als waarneming in het bewustzijn. Dat roept een emotie  op, omdat basisbehoeften, diepste verlangens, worden geraakt. Dit proces genereert een innerlijke drang leidend tot een bewuste uiting en gedrag, bedoeld om in die behoeften te voorzien. Het bewust afleggen van deze weg van waarneming naar uiting creŽert gedrag dat uit de mensen zelf komt. En dan heeft het per definitie zin.

Dit mechanisme kent ook een schaduwkant die via, vaak onbewuste, kortsluitingen verstoringen genereert. Daardoor kan een innerlijke dwang ontstaan, of een impulsieve uiting en instinctief gedrag.